การรอคอยของเรา
การรอคอยของเราตอนนี้มันเหมือนกับ 
การรอคอยที่ไม่มีจุดมุ่งหมาย
ไม่รู้อารายเลย ไม่รุ้เลยสักนิดว่ามันจบลงตอนไหน
ทำได้อย่างเดียวคือ รอ รอ รอ และ ก้อ รอ
.....................................
เราพึ่งรู้ตอนนี้เองว่าการรอคอยอะไรบ้างอย่าง มันเป็นสิ่งที่ทรมานจริงๆ
เราเริ่มรู้สึกแล้วว่าเรารอ รอเค้ามานานเกินไปแล้ว
เริ่มรู้แล้วว่า มันน่าจะจบลงได้แล้ว
ผลของการรอของเรามันเท่ากับ 0 จริงๆ
.....................................
ผลของการรอคอยเพียงฝ่ายเดียว มันเป็น ผลที่ไร้ค่าเป็นการรอค่าที่ไร้ความหมาย
เพราะอีกฝ่ายก้อไม่ได้รับรู้อะไรเลย เค้าก้อไม่ได้รอเรา ไร้ประโยชน์สินดี
ทำไง จะให้ทำยังไงถึงจะลืมได้ ภาพทุกอย่างก้อยังวนเวียนอยุ่แบบนนี้
.....................................
มันเหมือนการค้นหาอะไรบ้างอย่าง ที่ไม่รุ้ว่าเราจะเจอมันไหม
ทำไม มันลืมยากแบบนี้ ไม่เข้าใจ จะรอมันทำไม
เราจะต้องทำได้ ต้องลืมให้ได้ สิ่งที่สำคัญคือตัวเรามากกว่า
รักตัวเองให้มากกว่าการรักคนอื่น
.....................................
ขอโทดที่ยังคิดถึงเธอ มันรักคนอื่นไม่เป็น
ยังคงยืนที่เก่า ยังทำตัวเองเหมือนเก่า ชีวิตไม่เปลี่ยนไปไหนเลยสักที ตื่นมายังมองหาเธอ แต่มองยังไงก็ไม่มี
ก็ยังจะทำไปอยู่อย่างนั้น จบไปแล้วก็รู้แต่เหมือนคนจำไม่ได้เหตุผลเธอรู้ใช่ไหมมีอย่างเดียวก็ใจมันยังรักแค่เธอ
เอะอะก็พร่ำเพ้อไม่รู้จะจบไปยังมีแต่คำว่าเธอไม่เคยเปลี่ยนไปไม่ลืมสักทีก็อยากจะหยุดฝันถึงเธอ แต่ทุกค่ำคืน
ก็เจออย่างเดิมทุกทีขอโทษที่ความรักมันยังมีก็ฉันมันลืมไม่เป็นยังคงดูรูปถ่าย ข้อความไม่เคยลบไปวันไหนวัน
เกิดเธอฉันจำได้ดีมันจะนานเท่าไร ก็ยังจะรอเธอทุกทีจิตใจมันวนเวียนอยู่อย่างนั้น
" ขอโทษที่ยังคิดถึงเธอ มันรักแล้วลืมไม่เป็น "
.....................................
.....................................